Ayazağa Köyü derlerdi de lan koca İstanbul'un ortasında köy mü olurmuş derdim.. Taa ki yaz okulum süresince arkadaşların Ayazağa KÖYÜ'ndeki evlerinde kalmaya başlayıncaya dek.. Daha önce birçok defa geldim fakat İstanbul'un herhangi bir semti gibi görünüyordu.. Fakat insan içinde yaşadıkça anlıyor ki gerçekten köy olmaktan kurtulamamış bir semt. Ha bu arada Şişli Belediyesine bağlı.. Gelelim izlenimlerime..

• Yollarda çöp kokusundan yürümeniz çok zor.. Hele de yaz aylarında o çöplerin suları akıp yolları mahvettiğinde oluşan koku ve görüntü insanı mahvediyor..
• Geceleri gececilerin gürültülerinden uyuyabilene aşkolsun.. Gece 3'te 4'te kaçta isterseniz mahallenin gençleri insanların huzurunu hiçe sayarak son ses arabalarıyla ve ağza alınmayacak küfürlerle sokaklarda gezinmeyi adet haline getirmişler..
• Yollar çok dar.. İki otobüs yanyana geldiğinde birbirlerine çarpacaklar diye insanın içi gidiyor.. Otobüs güzergahında bir evin balkonun köşesinin olmadığını farkettim ki bu da muhtemelen bir otobüsün çarpmış olmasından kaynaklı bir olay.